Interview

14 sep
Wie is Sharon Fiasco?
Door: Vunzige Deuntjes Redactie

Zoals velen van jullie weten is de Vunzige Familie vrij groot. Er komen veel namen voorbij en we snappen heel goed dat jullie moeite hebben overal een gezicht bij te plaatsen. Daarom gaan we iedereen, of in elk geval een hoop van de vaste gezichten die er bij ons rondlopen, introduceren via deze rubriek.

Wie ben je?
Ik ben Sharon, iedereen kent me als Sharon Fiasco. Ik ben dertig jaar oud en ik mag zeggen dat ik sociaal ondernemer ben.

Wat doe je bij VD?
Ik ben stagemanager. Dat houdt in dat ik tijdens de clubavonden de artiesten begeleid, contact onderhoudt met de bedrijfsleider(s) en dat ik ervoor zorg dat alles goed verloopt.

Hoe ben je bij VD terechtgekomen?
Dat is een mooi verhaal. Ik studeer nog. Nog, ja. Culturele Maatschappelijker Vorming. In het eerste jaar van die studie, praatten al mijn studiegenootjes over Vunzige Deuntjes in Bitterzoet. Ik had toen nog nooit van VD en/of Bitterzoet gehoord. Maar iedereen praatte er zo enthousiast over dat ik dacht: wat is dat dan? Dus ik ben op een dag in m’n eentje naar Bitterzoet gegaan om te gaan kijken wat VD eigenlijk inhield en ik zag daar iedereen van school. Dat was al supergezellig, maar de muziek was ook nice en de sfeer was gewoon echt goed, dus dat was dope.

Dus ging ik vervolgens om me heen vragen wie erachter zat etc. Uiteindelijk kwam Arend als gastspreker bij mij op school, samen met Virgil. Aan het einde van dat college liep ik naar Virgil toe en toen zei ik dat ik mee wilde helpen met de producties die zij deden. “Dus als je een vrijwilliger nodig hebt, ben ik er.”

Kort daarna moesten we bij broedplaats Old School zijn voor iets van school, maar Arend was zo druk dat we Virgil hebben gevraagd om een rondleiding. Ik gaf toen weer aan dat ik dingen wilde leren en dat ze me konden contacten. Vanaf toen kregen we af en toe opdrachtjes van Arend. Op een gegeven moment werd er een oproep gedaan om chocolademelk uit te delen in de rij van een editie van VD en ik wilde er gewoon graag heen, dus toen heb ik me opgegeven. Uiteindelijk moest ik stage lopen en eigenlijk wilde ik stage lopen in Su, maar toen zei Arend dat hij me als stagiair wilde. Ik dacht toen: het is beter als ik nu dit ga doen, want Suriname blijft nog wel en zo ben ik bij VD beland. Dit is allemaal gebeurd binnen een half jaartje trouwens.

Wat trok je aan?
Wat veel organisaties vergeten is dat je iets menselijks moet toevoegen aan een feestje. Ik vind namelijk dat VD echt een familie is. We laten echt zien dat iedereen erbij hoort, het maakt niks uit wie je bent of wat je doet. Die diversiteit daarin vind ik echt geweldig en dat stralen we uit. Het voelt gewoon als liefde geven.

Het hele gevoel van doordeweeks stress hebben, maar als je naar Vunzige gaat kun je dat even vergeten; even je dingen doen zonder veroordeeld te worden; het heet Vunzige Deuntjes, dus je mag!

Wat vind je leuk aan werken bij VD?
Wat leuk vind aan werken bij VD is dat ze me altijd in het diepe gooien en altijd uitdagen. Ze staan open voor nieuwe ideeën en feedback. Daarnaast, zoals ik al zei het familiegevoel. We gaan heel erg amicaal met elkaar om. Dat hebben andere mensen niet. Bijna niemand gaat naar z’n werk en denkt standaard: “Na werk ga ik met m’n collega’s drankjes doen tot diep in de nacht,” om vervolgens bij elkaar te crashen. We gaan ook samen op reis. Dat vind ik tof. Als iemand feedback nodig heeft, wordt het gewoon gezegd. Niemand neemt het te persoonlijk op en als dat wel gebeurd, word je “getroost”. Je kan gewoon jezelf zijn.

Wat hoop je nog te bereiken met/bij VD?
Nou, zoals iedereen weet, wil ik ooit naar Suriname verhuizen. Dus als het aan mij ligt, start ik daar een tak van Vunzige.

Wat doe je naast VD?
Ik ben juniorprogrammeur bij jongerencultuurhuis No Limit, ik werk hier met jongeren en ik doe aan talentontwikkeling. Af en toe werk ik bij het Leger des Heils, als woonbegeleider. Daar werk ik met jongeren met een lichtverstandelijke beperking. Daarnaast heb ik dramales gegeven op een basisschool. Dat ga ik volgend jaar weer doen. En ik heb mijn eigen feestje: Rum on the Rocks.

Kun je daar nog iets over vertellen?
Rum on the Rocks is het gezelligste afro-caribische feestje van Nederland. Ik wil hiermee mensen bereiken die liefde hebben voor alle muzieksoorten die hieronder vallen. Denk aan dancehall, soca – wat nu een opmars aan het maken is, zouk – maar niet die langzame zoals bijvoorbeeld Jayh Jawson maakt, het is wel echt de uptempo zouk. RotR is een platform voor mensen uit de Caraïben of die van de Caraïben houden.

Nog iets wat je kwijt wil?
Ik denk dat het tijd wordt voor die tattoo.

Altijd vunzig?
Ja [lacht].

Nu pas!
Weet je hoe druk ik het had tijdens het festival? Iedere keer dat ik langs kwam was het fucking druk. Maar het wordt tijd. Ik ben wel bang. Het wordt m’n eerste tattoo!

Laat een reactie achter 0 comments

Got Something To Say:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Website made in Amsterdam by Causeffect